Akurholt

Nou, vooruit, omdat het nog niet donker is doen we ook snel de rest van de Golden Circle.

Geyser

En op de valreep nog even langs de Gulfoss

De dagen zijn nog erg kort. Zon op rond uur of 11 en onder rond 4. Dus zo’n dagje uit schiet voorbij. Dat is in de zomer natuurlijk wel anders. Dan zullen de dagen eindeloos zijn.


De volgende dag, eigenlijk al wat laat, besluiten Lena en ik nog een rondje te rijden. We pakken de Zuid West punt van IJsland; Reykjanesbær. Een rondje langs de kust. Het is een onwaarschijnlijk warme en kalme dag. Alle sneeuw lijkt verdwenen.

Hier scheurt de aarde 2 cm per jaar.

Bekijk de link als je er meer over wil weten

Heel apart dat de doden hier zelfs zijn aangesloten op de stroom...

Garður Light house

Sandgerði

Reykjanestá

Het was een mooi rondje en best gezellig met Lena.


Maar toch kijk ik reikhalzend uit naar het bezoek van Aafje.

Haar bezoek staat al vanaf de kerst in m’n agenda. En nu is eindelijk de tijd aangebroken.

Ik heb een mooie trip voor ons samen gepland.

Bovendien heb ik ernstig de behoefte om met een goeie vriendin over m’n omstandigheden en mogelijkheden te praten.

Dus ik ben super blij dat ze er is!!!

15 Januari 2016. M’n sneeuw engel is geland.


Ze mag meteen mee naar m’n eerste theorie les voor m’n D rijbewijs.

Ik heb namelijk een rijschool gevonden die nu met lessen in het Engels begint.

Aafje kijkt vol verbazing mee naar de knulligheid van de les.

Een oudere man geeft les in het IJslands. Lisa, een Engelse meid is vertaalster.

Maar voor Lisa zijn de lessen nieuw. Ze vergeet de helft te vertalen, vertaald verkeerd, en heeft zelf zoveel vragen aan de leraar die ze in het IJslands stelt, waardoor 2/3e van de les eigenlijk niet te volgen is.

We zitten in een ruimte van een duik school. 8 studenten, niet IJslanders.

Harpa

Aafje is al een paar keer eerder in IJsland geweest. Als tussenstop naar Boris en mij in Alaska en Newfoundland. De stad Reykjavik kent ze al een beetje. De vlooienmarkt: Kolaportið kent ze nog niet. En als je Aafje ergens blij mee kunt maken is het wel een mooie rommelmarkt.

En ja hoor, ze scoort een mooi IJslandse trui. Die buit is vast binnen.

Hallgrímskirkja

Het is tijd de stad te verlaten en het land in te trekken.

Ik heb uitgekeken naar deze rit. Ik heb hem al eens eerder gereden en wil het nu heel graag in het wit en bevroren zien. Vanuit Reykjavik langs de zuidkust naar Vik en Jokursárlón; Glacier Lagoon.

We vertrekken om 10:00. Het begint net te schemeren. Een spannende glibber weg brengt ons naar de 1; de ringweg van IJsland.

Set van Game of Thrones

Skógafoss

Het is alweer donker als we in Vík aankomen. We overnachten in het knusse HI Hostel.

Het was tegen de verwachting in de hele dag mooi weer. We hebben lekker kunnen wandelen en genieten. Dat wandelen gaat voor mij helaas niet ongestraft. Het doet een steeds grotere aanslag op m´n heupen en gewrichten. Aafje kan zien dat ik bij momenten behoorlijk zwaar heb.

Desalniettemin maken we er het beste van.


Ik vertel Aafje over mijn twijfels.

Dat ik overweeg terug naar Nederland te gaan.

Via een tip van m´n vader ben ik in contact gekomen met Stichting FSO.

Deze bieden (in Nederland) een opleiding met baangarantie tot touringcar chauffeur.

Een vriendin van me weet een leuk huisje in het bos voor me. (Daar heb ik wel ontzettend veel behoefte aan; een plek voor mezelf).

Over 2 jaar word ik 50. Het zal dan steeds lastiger worden om plek op de arbeidsmarkt te vinden. De aanbieding van Stichting FSO lijkt een goeie verzekering dat ik de komende jaren aan het werk kan.

Ik ben moe(deloos) en heb pijn. Ik wil naar huis en goeie medische zorg. Stabiliteit en inkomen. Rust en weer wat opbouwen voor de toekomst.

Aafje kan zich goed in mijn omstandigheden verplaatsen. Ze begrijpt dat ik klaar ben om naar Nederland te gaan...


We verlaten Vík en vervolgen onze weg naar Jokulsárlón.

En dan komen we aan bij Jokulsárlón, het hoogte punt van de reis.

Glacier lagoon, gletsjer meer

Het ijs van de gletsjer kalft af in dit meer en stroomt via een kleine opening naar open zee.

Niet ver van de lagoon vandaan slapen we in opnieuw een HI Hostel. We hebben een kamertje voor ons zelf en koken onze eigen warme hap.


Ik vertel verder over het wonen op Akurholt. De plek is geweldig. M’n kamer is fijn.

Het prachtige uitzicht en de paarden. Wonen midden in de natuur en toch maar een kwartiertje rijden naar het centrum van Reykjavik.

Maar het is geen plek voor mezelf. Er zijn altijd mensen in huis. De eigenaar, gasten die komen paardrijden, gasten die komen logeren, vrijwilligers die de stallen komen uitmesten. Iedereen kan onaangekondigd, elk moment van de dag het huis inlopen en ik weet nooit hoelang ze blijven.  Dat is soms heel gezellig, en soms ook niet.

Hoe dan ook heb ik heel erg de behoefte aan een plek voor mezelf. Een eigen huishouden.

Een beter alternatief heb ik echter nog niet gevonden.

Het ziet er naar uit dat ik elders ook op kamers zal terecht komen.

En ik wil echt niet in de stad wonen...!


Dus tja,... wat zal ik nou.

In Nederland is een huisje in het bos, een opleiding met baan garantie, familie en vrienden.

In IJsland een kamer, een knullige rijopleiding en nog geen garantie op werk.


Ik ben nu dus wel begonnen bij een rijschool in IJsland.

Over een paar dagen is de volgende les.

Ik moet, wil voor die tijd een beslissing maken, de knoop doorhakken.

Blijf ik hier en ga ik serieus doorzetten met het avontuur; IJsland?!

Of,... Ga ik naar Nederland...



Vandaag beginnen Aaf en ik aan dezelfde weg terug zoals we gekomen zijn.

In de tuin van het Hostel drinken we onze zelf gemaakte espresso en cafe latte.

We slaan de hoofdweg op en rijden terug naar het gletsjer meer.

Onderweg worden we waanzinnig getrakteerd!!!!

Wat zijn wij toch enorme bofkonten en wat is IJsland toch verpletterend mooi.

Kijk ze nou staan. 3 Kariboe

We overnachten weer in Vik.


Ik ontvang een telefoontje van m’n oude baas; Stefania, van het naai atelier.

Haar neef werkt bij Grayline. Ze zoeken buschauffeurs. Of ik hem zo snel mogelijk wil bellen.

Er volgt een uitgebreid gesprek met Jakob. Hij is nu onderweg naar de zaak en zal me daar aan de juiste personen introduceren. Of ik nog even een verse brief met CV wil mailen?!


Natuurlijk wil ik dat!

Dit is toch wel heel leuk nieuws!!!

Aafje helpt me tijd creëren en een email te schrijven.

Zo, die is de deur uit.


Deze ontwikkeling gooit een heel nieuw licht op mijn twijfels...


Ik besluit Stichting FSO in Nederland te bellen.

Paul van Beaumont verteld me wat de verwachtingen en mogelijkheden zijn.

Ik maak een uitstekende kans deel te nemen aan het programma.

Waneer hij mijn kant van het verhaal hoort geeft hij aan dat het om het even is waneer ik zou beginnen. Nu of na de zomer. Zodra ik er klaar voor ben.


Ja, dat maakt het allemaal nog anders.

Jeetje, wat ga ik nou doen...?

We zijn weer terug bij Akurholt.

En ik ben eruit.

Ik heb een beslissing genomen.


Ik blijf hier. Ik ga het toch hier proberen. Dingen lijken eindelijk een beetje op de rit te komen. Zonde als ik nu afhaak. Ik kan altijd nog na de zomer nog naar Nederland gaan.

De redenen om naar Nederland te willen en hier te stoppen zijn allemaal gebaseerd op angst.

Het zou toch zonde zijn me daar door te laten regeren.

Zelfs voor Aafje is het een hele opluchting dat ik eruit ben.

En ze is natuurlijk super blij en trots en enthousiast. Joepie!!!


Aafje heeft nog 1 dagje in IJsland en ze wil heel graag de Geyser zien. Dus knopen we er nog een rondje Golden Circle aan vast.

En de Gulfoss

En dan als de drommel terug naar de stad. Ik heb vanavond weer een theorie les en een medische keuring.

Aafje vermaakt zich dit keer voor een paar uurtjes zelf in het centrum van Reykjavik.

Rond 22:00 ben ik klaar. Aafje is weer bij de auto en we rijden terug naar Akurholt.

Aafje moet haar tas pakken en we hopen een paar uurtjes slaap te pakken.

Om 03:00 moeten we op. Dan breng ik Aafje naar het vliegveld.

Ik vond het weer erg fijn dat je er was Aaf. We hebben samen een schitterende rit gemaakt. We hebben allebei kunnen praten over onze zorgen.

Jij hebt afstand kunnen nemen van je omstandigheden thuis en mij je luisterend oor geboden. Ik hoop dat je snel weer een aanleiding vindt om deze kant op te komen.



Want ik ben voorlopig nog even hier...