Ik ga mee de lava tunnel in als hekkensluiter. Zoals ik zei is de tunnel erg laag en donker. De helmen zijn zeker geen overbodige luxe. Op een zeker moment moet je ook echt op je buik om door een vernauwing te komen. Voor het geval dat iemand dat niet ziet zitten ben ik er om diegene terug te brengen naar de oppervlakte.

Jules Verne’s, Journey to the Center of the Earth;


Snæfellsjökull

Ik, als chauffeur, verlaat op onze “stops”, pas de bus waneer de laatste passagier is uitgestapt en ik moet ook als eerste weer terug zijn om de bus open te maken om passagiers teug in te laten stappen.


Toch heb ik de gelegenheid de locaties zelf te bezoeken.

Voor foto’s is het echter wat lastiger; Ik heb verhoudingsgewijs heel weinig tijd en er loopt altijd minstens 1 buslading mensen door m’n beeld.

Ik heb niet echt de tijd om op m’n buik in het gras te liggen en te wachten, zoeken, naar het juiste plaatje en tijdens het rijden fotografeer ik natuurlijk ook nauwelijks met een buslading vol mensen.

Ik moet ook erkennen dat ik niet meer met m’n “blog oog” naar m’n leven en omgeving heb gekeken.

What I’m trying to say is: De foto’s zijn niet zo goed als ze hadden kunnen zijn...

En er is op diverse tours veel meer en mooier te zien.


Desalniettemin geniet ik met volle teugen van m’n werk!!!

En heb ik toch best wat mooie plaatjes voor je.

Heerlijk helder drinkwater. Vers uit de hooglanden en gletsjers.

en Jokullsarlon

Jokullsarlon is onze langste tour. Ik rij in 1 dag van en naar het Gletsjer Meer. Een tocht van 800 km.

Privé heb ik (zoals je weet) verscheidene keren deze bizar mooie plek bezocht. Ik doe er dan 2 dagen over om er te komen en 2 dagen terug. Wat ik zelf dus in 4 dagen rij; rij ik voor Grayline in 1 dag!

Ik vind het machtig en kan niet vaak genoeg op deze plek komen. Het is een schitterende route (incl: South Coast). Ik ben er regelmatig te vinden geweest deze zomer.

Ik ben dus met een bus met passagiers en de gids vertrokken van Holtagardar (Reykjavik). We rijden langs de kust richting het Noorden. Door de tunnel en langs de Fjorden. Na anderhalf uur maken we onze eerste stop. Alleen om even de benen te strekken, wc’s, koffie en of zulk soort dingen.

Na deze korte stop gaat de reis verder. Een uurtje later komen we bij een schitterende waterval.

Smeltwater van de gletsjer verdwijnt in het lavaveld. Na jaren van filteren door dit poreuze gesteente komt het hier weer tevoorschijn.

Het schoonste, verste water dat je je maar kan wensen.

Vanaf hier is het niet zo ver meer naar de gletsjer; onze eigenlijke bestemming van vandaag.

Maar we stoppen eerst voor lunch. In een klein lokaal restaurantje staat een geweldig buffet klaar.

De passagiers kunnen daar eten, dat besluiten ze zelf. Ze kunnen ook bij de buren een Hotdog halen of hun eigen boterhammetje nuttigen. De gids en ik mogen in ieder geval gratis aanschuiven voor de uitgebreide warme lunch. Zo gaat dat op alle tours van Grayline. Overal is gratis eten en drinken voor de chauffeur en gids.


De mensen van “Inside the glacier” nemen het nu over. De passagiers stappen over op de ICE trucks. Een andere gids en chauffeur zijn nu verantwoordelijk.

Ik hoef niet mee en kan bij de bus (of in het restaurantje, of zwembad) wachten tot de groep weer terugkomt.

Maar,.....Ik mag wel mee.

Ik vraag altijd of ik voorin mee mag rijden. Kijken naar het echte werk!!!

Leren van de besten!!!


En dat is altijd goed.

Na deze prachtige tocht stappen de passagiers weer bij mij op de de bus. Ik breng ze terug naar Reykjavik. De gids stelt nu een lijst op van de verschillende hotels waar de mensen verblijven.

Samen maken we de “drop-of list”. We zullen zelf alle passagiers terug brengen naar hun hotels of naar de binnenstad.

Ik rij over het algemeen een beetje midden maatje bussen. Ik heb meestal tussen de 20 a 40 mensen bij me. Ik heb geen eigen bus en ik weet smorgens nooit wat ik mee krijg.


Bussen rijden is veel makkelijker dan vrachtwagens! Toch heb ik nog een hoop te leren. Vooral als het gaat om de klimaatbeheersing in de bus voor mezelf en de passagiers.

Ik heb het meegemaakt dat ik tijdens het rijden, voorin met m’n jas over m’n benen nog zat te koukleumen en dat mensen achterin, snakkend naar adem kwamen smeken of ik kon stoppen omdat ze gekookt werden achterin... (My most embarressing moment...)

En dan heb ik 1 bus onder de knie, maar dan komt de volgende waarin ik de voorruit niet ontwazemd krijg. Ze zijn allemaal verschillend. Merk, type, bouwjaar, capaciteit, deuren, bediening etcetera...


Anyway. Na het afzetten van de passagiers rij ik terug naar Klettargardar; onze thuisbasis.

Ik, als chauffeur ben nu verantwoordelijk om de bus van binnen en buiten schoon te maken.

Dus, eerst alle rotzooi (blikjes, flesjes, papiertjes enzo) verzamelen. Dan met bezem of stofzuiger door de bus. Dan dweilen. Stoelen rechtop, gordels netjes, (indien nodig) ramen poetsen en folders aanvullen. Dan door de wasstraat en als laatste aftanken.

Mijn werkdag is in principe 12 uren. Als ik binnen die 12 uur weer teug ben op de basis dan moet ik zelf wassen, maar als ik er 12 uur op heb zitten (gebeurt regelmatig) dan mag ik de bus afgeven aan de wasploeg. (Thank god!)


En dan lekker naar huis. Ik ben eigenlijk altijd tevreden en dankbaar, waneer ik tijdens m’n rit naar huis nadenk over de dag. De mensen die ik heb ontmoet, hoe makkelijk het is om aardig te zijn en de vruchten daarvan. Ik voel me gezegend en gelukkig.

En hoe leuk is het; dat m’n collega's en passagiers me elke dag complimenteren op m’n rijstijl?!!

Dat heb ik als vrachtwagenchauffeur zelden meegemaakt...!!!




Nou, nog een tourtje dan:

We bezoeken verschillende sets van de Game of Thrones.

Nou heb ik zelf geen aflevering gezien, dus heb ik eigenlijk geen idee waar het over gaat.

Maar de route, locatie’s en verhalen zijn mooi, dus maakt het niet zoveel uit.

Op deze plek kwam in de serie een draak uit de valei gevlogen die de (IJslandse geit: Casanova) te grazen nam...!

Theo is tegenwoordig steeds vaker de gids op deze tour.

Hij heeft zelf diverse keren (als extra) meegespeeld in de serie.

Hij is zeker geen gids in de traditionele zin.

Zijn tours zijn super leuk, de “Game of Thrones” fans zijn helemaal gek op hem en hij raakt steeds beter in z’n rol.